ABAELARDUS Perrus


ABAELARDUS Perrus
ABAELARDUS Perrus
et Arnoldus Brixiensis, praererquam quod in Deo Compositionem statuerent, ac Personarum Deitatis tradus, ita ut Pater Deus esset gradu summo, Filius minore, Spiritus S. infimo; Pelagianam insuper haeresin renovabant et mortem Christi non λν´τρον, sed exemplum tantum patientiae fuisse quod imitemur, et incentivum dilectionis mutuae delirabant circa A. C. 1110. et 1143. a Bernardo et Anselmo refutati, vide Bern. de Lib. Arbitri et Gratia ac Epistolâ 190. ut et infra vore Abaillardus. Sententiam Abaelardi de Trinitate postmodum sequutus est Guil. Porretanus Episcop. Pictaviens. damnatus Concilio Rhemensi A. C. 1148. et confutatus a Bernardo. Palinodiam cecinit. Magdeb. Centur. XII.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.